கதை அல்ல நிஜம்

என் அன்புத் தோழி அவள்
பேசத் தெரிந்த கருப்பு ரோஜா!!
எத்தனை பேர் வந்தாலும்
எனக்கென்று ஓர் இடமுண்டு அவளிடம்!!
எத்தனை புயல்கள் எத்தனை இயல்கள்
எல்லாமே நீண்ட பயணத்தின்
கவிதைப் பக்கங்களாய்!!
உன் ஒரு புன்னகைக்குத் தான்
எத்தனை பெரிய வரிசை?
முன் பதிவு செய்யாமலே
இடம் கொடுத்தாய் உன் இதயத்தில்!!
நண்பர்களாகி காதலிக்கும் உலகில்
காதலாகி தோழியானாள் அவள்!!

உயிர் மட்டும் நீ தர வேண்டும்

காலங்கள் போடும் கோலங்களில்
நீயும் ஒரு புள்ளியாய்..
உன்னை சுற்றி வளைந்து ஓடியே
என்னுள் நான் உயிர் பெற்றேன்..
சிறு காற்று வந்து
கலைத்ததே..உயிர் கலைந்ததே
மீண்டும் ஓடி வளைய என்னுள் ஆசை
உயிர் மட்டும் நீ தர வேண்டும். தருவாயா?

எனக்கொரு தோழி உண்டு

எனக்கொரு தோழி உண்டு
எப்போதும் சிரிப்போடு..
இளமை துள்ளலாய்..
மருண்ட விழியோடு
இருண்ட குழலோடு
எப்போதும் சிரிப்போடு..

பேசிப்பேசி நாட்கள் கரைய
சிரிப்பே ஒரு போர்வைதானடா என
எனக்குச் சொன்னாள் கண்ணீர் சிதற..
காட்டுச் சிறையில் அடைபட்ட
புள்ளிமான் நீயென புரியவைத்தாய்

பாலைவன மணலில்
தனிமை நடை பயிலும்
உன்னோடு கை கோர்த்து கரை சேர்க்க
நானுன்டு என் தோழியெ...
இப்போது அவள் சொன்னாள்
எனக்கொரு தோழன் உண்டு
எப்போதும் சிரிப்போடு..